فرزندم ! مهر از هداياى شيعيان و دوستانت بردار . « 1 » و آن فرزند گرامى فرمود : مولاى من ! آيا رواست كه دستى طاهر را به هداياى نجس و اموال پليدى كه حلال و حرامش به يكديگر درآميخته است ، دراز كنم ؟ « 2 » و مولايم فرمودند : يابن اسحاق ! آن‌چه را در انبان است بيرون بياور تا حلال و حرام آن را جدا كند . « 3 » همين‌كه احمد اولين كيسه را از انبان بدر آورد ، آن فرزند گرامى فرمود : اين كيسه ، از آن فلان بن فلان است كه در فلان محلهء قم ساكن است و در آن 62 دينار است كه 45 دينار آن مربوط به بهاى فروش زمين سنگلاخى است كه صاحبش آن را از پدر خود به ارث برده و 14 دينار آن مربوط به بهاى نه جامه و سه دينار آن مربوط به اجارهء دكان‌هاست . « 4 » مولايمان فرمودند : فرزندم ! راست گفتى ، اكنون اين مرد را راهنمايى كن كه حرام آن كدام است ؟ « 5 »

--> ( 1 ) . يا بنىّ فضّ الخاتم عن هدايا شيعتك و مواليك . ( 2 ) . يا مولاي أيجوز أن أمدّ يدا طاهرة إلى هدايا نجسة و أموال رجسة قد شيب أحلّها بأحرمها . ( 3 ) . يا ابن إسحاق إستخرج ما في الجراب ليميّز ما بين الحلال و الحرام منها . ( 4 ) . هذه لفلان بن فلان من محلّة كذا بقمّ ، يشتمل على اثنين و ستّين دينارا ، فيها من ثمن حجيرة باعها صاحبها و كانت إرثا له عن أبيه خمسة و أربعون دينارا ، و من أثمان تسعة أثواب أربعة عشر دينارا ، و فيها من اجرة الحوانيت ثلاثة دنانير . ( 5 ) . صدقت يا بنيّ دلّ الرّجل على الحرام منها .